W teorii obowiązek alimentacyjny względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie spoczywa na obojgu rodzicach. Jednak w praktyce często zdarza się, że jeden z rodziców w ogóle nie łoży na utrzymanie dziecka bądź początkowo to czynił, lecz ostatecznie zaprzestał. Wówczas drugiemu z rodziców przysługuje uprawnienie do ubiegania się o alimenty na rzecz dziecka, które mają na celu zaspokoić jego bieżące potrzeby. Jednak co z okresem mającym miejsce przed dniem wniesienia powództwa o alimenty, w którym to jeden z rodziców musiał samodzielnie utrzymywać dziecko?